Skip to main content
Berardo Collectie in het CCB — moderne kunst in Belém

Berardo Collectie in het CCB — moderne kunst in Belém

Is het Berardo Collectie Museum gratis in Lissabon?

De Berardo Collectie in het CCB heeft historisch gezien gratis toegang op zaterdag aangeboden, hoewel dit beleid kan veranderen — controleer voor het bezoek. Standaard toegang is rond €7. De collectie omvat belangrijke werken van Picasso, Warhol, Francis Bacon en Duchamp — 900 stukken moderne en hedendaagse kunst van 1900 tot heden.

Moderne kunst in een cultureel centrum

Het Museu Coleção Berardo bevindt zich op de begane grond en eerste verdieping van het Centro Cultural de Belém (CCB), een grote multidisciplinaire culturele instelling geopend in 1992 voor Portugal’s voorzitterschap van de Europese Gemeenschappen. Het gebouw zelf is een significant stuk postmoderne burgerarchitectuur — zwaar kalksteen, hoekig, een heel blok beslaan tussen het Koetsmuseum en de waterkant van de Taag. Het was controversieel bij de bouw en blijft een marmiet-bouwwerk: sommigen houden van zijn soliditeit, anderen vinden het onderdrukkend in een buurt van Manueline overdaad.

Binnenin presenteert de Berardo Collectie ongeveer 900 werken uit de collectie van José Manuel Rodrigues Berardo, een Portugees-Britse zakenman die een van de meest uitgebreide particuliere bezittingen van 20ste en 21ste-eeuwse kunst vergaarde buiten Noord-Amerika. De collectie arriveerde bij het CCB in 2006 op langdurig bruikleen en is sindsdien getoond, thematisch en per beweging georganiseerd in plaats van strikt chronologisch.

De reikwijdte is buitengewoon: van de vroege kubistische werken van Pablo Picasso en de readymades van Marcel Duchamp tot de pop-schilderijen van Roy Lichtenstein, Andy Warhol-zijdescreeafdrukken, Francis Bacon-drieluikstudies, en een aanzienlijk bestand van Portugees modernisme dat de internationale namen in lokale context plaatst.


Wat te zien

Begin 20ste eeuw: kubisme en surrealisme

De collectie opent met de bewegingen die braken met figuratieve representatie: kubistische werken van Picasso (meerdere significante stukken, niet slechts perifere voorbeelden), Fernand Léger en Juan Gris. De surrealisme-sectie omvat werken van Salvador Dalí, René Magritte en Max Ernst — de Magritte in het bijzonder is een van de meest indrukwekkende stukken in de collectie, een middelformaat doek dat de meeste bezoekers laat stilstaan.

Marcel Duchamp wordt vertegenwoordigd door reproducties en documentatie van zijn readymades, wat vragen oproept over wat “de collectie” werkelijk betekent voor conceptueel werk — een legitiem curatorieel dilemma dat het museum erkent in plaats van te verdoezelen.

Abstract expressionisme en naoorlogse Europese kunst

Werken van Mark Rothko, Clyfford Still en Franz Kline hangen naast de Portugese abstractionisten die parallel werkten maar grotendeels onbekend buiten Portugal waren tot recentelijk. Deze juxtapositie is een van de sterke punten van de collectie: het contextualiseert Portugees modernisme binnen internationale bewegingen zonder te doen alsof het verkeer gelijk was in beide richtingen.

Pop-art

De Warhol-bezittingen zijn significant: meerdere zijdescreewerken uit verschillende series, inclusief meerdere uit de Marilyn- en Mao-edities. Roy Lichtenstein stripverhaal-schilderijen, James Rosenquist en Tom Wesselmann ronden het Amerikaanse pop-gedeelte af. De aanwezigheid van David Hockney hier herinnert eraan dat pop-art niet uitsluitend een Amerikaans fenomeen was.

Francis Bacon

De Bacon-werken behoren tot de krachtigste stukken in de collectie. Meerdere figuratieve schilderijen uit de jaren ‘60 en ‘70 — karakteristieke gekwelde figuren in geïsoleerde kamers, verf aangebracht met een geweld dat volledig contrasteert met de Warhol-zijdescreeafdrukken in aangrenzende zalen. Bacon woonde kort in Cascais en heeft een gedocumenteerde verbinding met Portugal; de Berardo is een van de betere plaatsen om significante Bacon-werken buiten Londen te zien.

Hedendaagse en Portugese kunst

De laatste zalen omvatten installatie-, video- en fotografisch werk uit de jaren ‘90 en 2000, inclusief Portugese kunstenaars zoals Julião Sarmento en Pedro Calapez. De curatie is hier dichter en minder zeker dan in de historische secties, maar de Portugees-modernisme-bezittingen zijn het bestuderen waard — internationaal onderbelichte kunstenaars van echte kwaliteit.


Praktische informatie

Adres: Praça do Império, 1449-003 Lissabon (binnen het CCB, ingang op Praça do Império tegenover de Taag).

Openingstijden: Dagelijks 10:00-18:00 (laatste toegang 17:30). Zeven dagen per week open — de Berardo sluit niet op maandag of dinsdag zoals veel andere Lissabon-musea.

Toegang: Rond €7 voor volwassenen. Gereduceerd tarief (rond €3,50) voor studenten en senioren. Onder-18 gratis. Historisch heeft het museum gratis toegang op zaterdag aangeboden — maar dit beleid is in het verleden veranderd, dus controleer op de officiële website voor je je bezoek hierop plant.

Lisboa Card: Controleer of de Berardo is inbegrepen in de huidige Lisboa Card-regeling — dekking heeft gevarieerd. Gebruik de Lisboa Card-rekenmachine om de beste waarde voor je itineraire te bepalen.

Hoe er te komen:

  • Trein van Cais do Sodré naar station Belém — 12 minuten. Het CCB is 3 minuten lopen van het station, direct tegenover het Koetsmuseum.
  • Tram 15E vanuit centraal Lissabon.
  • Het fietspad langs de rivier van Cais do Sodré duurt ongeveer 25 minuten.

Een Belém-kunstcircuit

De Berardo Collectie en het MAAT vormen een natuurlijke pairing voor bezoekers met een aanhoudende kunstinteresse. De Berardo bestrijkt de 20ste eeuw in diepte; MAAT richt zich op hedendaagse en mediakunst van ruwweg 1990 tot heden. De twee gebouwen liggen 300 meter van elkaar. 90 minuten in elk, met een wandeling langs de waterkant daartussen, vormt een serieuze ochtend van hedendaagse kunstbeleving.

De Belém-wandeltour met Jerónimos-entree richt zich op de culturele en historische dimensie van de buurt in plaats van de kunst specifiek — goed als je wilt begrijpen waarom Belém werd wat het is, van de Ontdekkingstijdperk tot de 20ste-eeuwse culturele investeringen vertegenwoordigd door het CCB.

Voor een bredere Belém-dag, zie de Belém halve dag-gids voor een uitgewerkt itineraire dat de Berardo, MAAT, Koetsmuseum, Jerónimos en Torre de Belém in volgorde dekt.


Hoe het zich verhoudt tot de Gulbenkian

Zowel de Berardo als de Gulbenkian Stichtercollectie zijn grote particuliere-collectiemusea in Lissabon. Ze zijn geen concurrenten — ze bestrijken geheel ander terrein en liggen 10 kilometer van elkaar.

De Gulbenkian is een diepere, meer persoonlijke collectie met 5.000 jaar reikwijdte, die de buitengewone smaak van één man over beschavingen heen weerspiegelt. De Berardo is breder in zijn dekking van 20ste-eeuwse westerse kunst en omvat meer werkelijk beroemde werken (de Picasso-, Warhol- en Bacon-stukken zijn herkenbaardervoor de meeste bezoekers dan Gulbenkians middeleeuwse manuscripten). Het Modern Art Centre (CAM) op het Gulbenkian-campus verbindt ze — Portugees modernisme in een internationale context.

Als je er één moet kiezen: de Gulbenkian voor diepte en uniekheid; de Berardo voor breedte van moderne kunst en het gemak van in Belém te zijn naast andere belangrijke locaties.


Eerlijke tips

Het CCB-gebouw heeft goede bewegwijzering maar een verwarrende interne indeling. De ingang van het Berardo Museum bevindt zich op de begane grond gericht naar de Praça do Império — niet de hoofdingang van het CCB aan de noordkant van het gebouw. Zoek het Berardo-logo en borden vanuit het plein.

Het terras-café van het CCB (afzonderlijk bereikbaar van het museum) heeft goede koffie en riviuitzichten. Het is een betere optie voor een bezoek-na-rust dan het interne museumcafé.

Zaterdagochtenden met gratis toegang kunnen werkelijk druk zijn, met name in de zomer. Als je betaalt voor toegang en meer ruimte wilt, ga op een weekdagochtend.

De permanente collectie wordt aangevuld door wisselende tijdelijke tentoonstellingen in de bovenste CCB-galerijen — deze kosten apart en kunnen uitstekend of routineus zijn afhankelijk van de show. Controleer wat er tijdens je bezoek te zien is. Zie de Lissabon musea-gids voor hulp bij het prioriteren over de belangrijkste instellingen van de stad.

Een gecombineerde Belém-, Jerónimos- en Koetsmuseum-tour is een nuttige optie als je door een gids geleide narratieve context wilt voor het gehele Belém-cultuurdistrict — sommige tours nemen ook een stop bij het CCB/Berardo op.