Pastéis de Belém vs Manteigaria: wyniki ślepego testu
Opublikowano
Pastéis de nata to prawdopodobnie najbardziej skutecznie wyeksportowany kulinarny pomysł Portugalii: tarta budyniowa w kruchym cieście, posypana cynamonem i cukrem pudrem, najlepsza na ciepło prosto z pieca. Istnieje w każdej kawiarni w Lizbonie i w połowie kawiarni w Europie. Ale dwa miejsca zgłaszają konkurencyjne roszczenia do miana domu wersji ostatecznej: Pastéis de Belém i Manteigaria.
Kupiliśmy z obu tego samego ranka w kwietniu i porównaliśmy tak uczciwie jak potrafiliśmy.
| Belém | Rua de Belém 84-92, blisko Klasztoru Jerónimos |
| Manteigaria | Rua do Loreto 2, Chiado; również Mercado da Ribeira |
| Koszt | około €1,30-1,40 za pastel w każdym z nich |
| Kolejka | Belém: 20-30 min w weekendy; Manteigaria: zwykle poniżej 5 min |
| Werdykt | oba świetne; kolejka i lokalizacja liczą się bardziej niż smak |
Uczestnicy
Pastéis de Belém (Rua de Belém 84-92, przy Klasztorze Hieronimitów) twierdzi, że jest oryginałem. Przepis, rzekomo opracowany przez mnichów klasztoru Hieronimitów na początku XIX wieku, kupił Rafael Alves w 1837 roku. Mówi się, że przepis zna tylko trzy osoby i nigdy nie został opublikowany. Sklep jest ogromny, wyłożony od podłogi do sufitu niebiesko-białymi azulejos, i serwuje tysiące ciasteczek dziennie.
Manteigaria (Rua do Loreto 2, Chiado; i Mercado da Ribeira) otworzyła się w 2012 roku i pozycjonuje się jako współczesny rzemieślniczy pretendent. Produkcja widoczna przez szybę: ciasto walcowane, formy napełniane, tace wchodzące i wychodzące z pieca opalanego drewnem. Chiado jest małe, kolejka szybko idzie.
Oba miejsca leżą w dzielnicach wartych odwiedzenia same w sobie, nie tylko ze względu na ciastko: Belém ma w zasięgu spaceru Klasztor Jerónimos i Wieżę Belém, a filia Manteigarii to dwuminutowy skok od głównych ulic handlowych Baixa-Chiado.
Logistyka (to ma znaczenie)
W Pastéis de Belém o 10:30 w sobotę w kwietniu kolejka ciągnęła się wzdłuż ulicy. Czekałem 25 minut na wynos czterech ciasteczek (5,60 € — 1,40 € za sztukę w 2024). Pracownik zaproponował siedzące miejsce w środku jako alternatywę, co skraca czas oczekiwania do prawie zera, ale kosztuje nieco więcej.
W Manteigarii w Chiado o 11:15 czekałem cztery minuty na cztery ciasteczka (5,20 € — 1,30 € za sztukę w 2024). Były ciepłe z pieca, który skończył ok. osiem minut wcześniej.
To ma znaczenie dla porównania, bo temperatura przy jedzeniu jest istotną zmienną dla pastéis de nata.
Porównanie
Jedliśmy je kolejno, nie wiedząc które jest które (współpracownik rozdał je z papierowych toreb oznaczonych tylko A i B). Oba były jeszcze ciepłe. Potem jedliśmy je ponownie wiedząc, które jest które — jako sprawdzian.
Ciasto: Ciasto Manteigarii było bardziej konsekwentnie laminowane — więcej warstw, więcej chrupkości, więcej tej kruszącości, którą dobre pastéis powinny mieć. Ciasto z Belém było dobre, ale nieco grubsze i mniej precyzyjne w laminowaniu.
Budyń: Tu próbka z Belém wyróżniła się. Budyń miał bardziej złożony, lekko karmelizowany charakter — głębszy, bardziej jajeczny, z lekką goryczką na przypieczonym wierzchu. Budyń Manteigarii był doskonały — gładki, dobrze stężały, niezbyt słodki — ale nieco bardziej neutralny. Można to nazwać bardziej wyrafinowanym; można też powiedzieć, że nieco mniej interesującym.
Jednolitość temperatury: Obie miały niewielkie różnice między czterema próbkami, co jest normalne przy produkcji na dużą skalę.
Ogólnie: Głosowanie 3 do 2 na korzyść Manteigarii w ślepym teście. Kiedy wiedzieliśmy, które jest które, opinia przesunęła się nieco w stronę Belém (błąd potwierdzenia, prawdopodobnie, albo halo historii).
Uczciwy kontekst
Uczciwa wersja tego porównania: oba są doskonałe, a różnica między nimi jest mniejsza niż sugerowałaby kolejka w Belém. Czynniki doświadczeniowe wokół nich — kolejka, gęstość turystyczna, cena, czas dojazdu do Belém — są istotniejsze niż różnica smaku.
To, co reprezentuje kolejka w Pastéis de Belém, to po części prawdziwy argument jakościowy, a po części argument brandingowy i lokalizacyjny (być przy Klasztorze Hieronimitów stawia cię przed każdym turystą odwiedzającym Belém). Uczciwy przewodnik po kolejce w Belém wyjaśnia jak zarządzać doświadczeniem Belém, włącznie z często pomijaną opcją na wynos.
Jeśli zwiedzasz zabytki Belém, ta oferta łączy wizytę w Hieronimitach z doświadczeniem pastel de nataMoja praktyczna rekomendacja: jedz w obu miejscach. Jedno ciepłe ciasteczko z każdego. Kosztuje cię ok. 3,50 € łącznie i daje doświadczenie porównania, którego ten wpis nie może w pełni odtworzyć. Jeśli wybierasz jedno: Manteigaria w Chiado dla wygody, bez kolejki i konsekwentnie ciepłego produktu; Pastéis de Belém jeśli już odwiedzasz Klasztor Hieronimitów i masz piętnaście minut na kolejkę.
Inni kandydaci warci poznania
Fábrica da Nata (wiele lokalizacji w Lizbonie) robi dobre pastéis na skalę z przyzwoitą konsekwencją. Dobrze na szybko.
Confeitaria Nacional (Praça da Figueira) to jedna z najstarszych cukierni Lizbony i robi kompetentne pastéis de nata obok znakomitej gamy innych portugalskich ciast.
Pastelaria Versailles (Avenida da República) to kawiarnia z epoki, która robi pastéis de nata tradycyjną metodą, bez fanfar, i jest uwielbiana przez miejscowych, którzy uważają turystyczne zainteresowanie ciasteczkami z Belém za lekko zagadkowe, kiedy dobre są w każdej dzielnicy.
Przewodnik po pastéis de nata obejmuje ogólnomiejski krajobraz jeśli chcesz zagłębić się dalej. Dla szerszego obrazu jedzenia, przewodnik gdzie jeść w Lizbonie to kompleksowe źródło.
Jak zjeść je jak należy
To nie jest skomplikowane, ale ludzie stale to psują. Jedz je ciepłe — jeśli nie są ciepłe, zapytaj, dobra piekarnia powie Ci, kiedy wyjdzie następna partia. Dodaj cynamon i cukier puder do smaku z pojemniczków na ladzie (tak robią też miejscowi, to nie jest turystyczny gadżet). Jedz rękami albo małym widelczykiem, stojąc przy ladzie, jeśli to możliwe — siedzenie przy stoliku jest w porządku, ale nic nie dodaje samemu ciastku. I nie zostawiaj go na później: pastel de nata, który leżał w torebce dwie godziny, traci sens całego przedsięwzięcia, czyli kontrast między ciepłym kremem a chrupiącym, kruszącym się ciastem.
Jeśli wolisz wersję z przewodnikiem
Jeśli porównywanie piekarni w pojedynkę nie jest Twoim pomysłem na udane popołudnie, kilka wycieczek kulinarnych w Lizbonie wpisuje degustację pastéis de nata w szerszy program, często obok sera, wina lub wizyty na targu.
Wizyta i degustacja w piekarni pastéis de nata, z przewodnikiem Praktyczne warsztaty pieczenia pastéis de nata z lokalnym szefem kuchniPrzewodnik po wycieczkach kulinarnych w Lizbonie ma pełniejszą listę, jeśli chcesz wpleść ciastka w większe popołudnie kulinarne, a tanie jedzenie opisuje resztę najlepszych opcji w mieście poza kwestią pastel de nata.